نمیدونم
 
بالاخره بالا بروم پایین بیایم
گاهی
شاید
نمی دانم
بالاخره ته ِتهِ تهِ ش
...

یعنی سر و تهش را اگر بگیری
گاهی
دلم برایت تنگ می شود..

برای روز هایی که خندیدیم-از ته دل-
برای روزهایی که نالیدیم از هم
برای روزهایی که..
حتی برای روزهایی که در حق هم دوست نبودیم دشمن هم نه

انگار نه انگار همانی هستم که همین یک هفته پیش لحظه شماری می کردم برای ..

به راستی
تو قسمتی از من بودی یا من قسمتی از تو ؟
+ نوشته شده در  جمعه 17 تیر1390ساعت 23:27  توسط بهار  | 

وای که امروز چقدر خوب بود...

یعنی هم خوب بود هم بد...

یه روزه استثنایی برای همه ما بچه های ثامنی...

رفته بودیم امام زاده صالح...آخه کنکوره دیگه...

وااااااااااااااااای نمیدونین چقدر گریه کردیم...نه به خاطره کنکورهاااااااااااا...بخاطره اینکه دیگه این روزای خوب و نمیتونیم ببینیم...

دیگه اون خنده های از ته دل رو سر کلاس نداریم...

حتی دیگه نمیتونیم پشته این نیمکت های چوبی که کلیییییییییی خاطره داریم باهاشون بشینیم...

ای کاش تموم نمیشد..ای کاش باز هم معلم ها دعوامون میکردن...

و ۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰ ای کاشه دیگه...

تویی که داری این متن و میخونی اگه از من کوچیکتری بهت توصیه میکنم قدر هر ثانیه اش رو بدون...

از نظره من بی نظیر  ترین سال بود...

+ نوشته شده در  سه شنبه 7 تیر1390ساعت 23:31  توسط بهار  | 

سلام

همش میام و می خوام بنویسم از نبودت!

از این که چقدر   "دلتنگتم"

اما خوب

باز دلم نمیاد

وقتی بیای و بخونی

نمی خوام ناراحت بشی

حق داری

میدونم بی انصافم!

من می نویسم

تو هم بخون اما به عنوان یه غریبه بخون و دل نازنینت و نرنجون

با نوشتن  فقط سبک می شم

جون من ناراحت  نباش

می دونی که خیلی دوستت دارم و دوس ندارم برنجونمت!(البته شاید باور نکنی)

دیگه که همین دیگه...مواظب خوبیهات باش..اجازه ندادی خبردارت باشم...من اینجا حرفهام رو میزنم...

ای کاش فقط میتونسم بفهمم که اینهارو میخونی یا نه!

+ نوشته شده در  شنبه 4 تیر1390ساعت 19:40  توسط بهار  | 

تا کی روزات باید به پآی من حروم بشه...

گذشت دیگه از من و تو بهونه...

دیوونه بازی های عاشقونه...

یکی بود و یکی نبود...باشه برو بود و نبود...حق با توهه همه کسم..من بدم..عیب از تو نبود..

حق با توهه روزا دیگه یه رنگ نیست...انگاری عاشق شدن هم قشنگ نیست..

حق با توهه...حق با تو بود همیشه...تقدیره ما هیچ وقت عوض نمیشه..

انگار دیگه با این چشمای قرمز باید بهت بگم "گلم خدافظ"

+ نوشته شده در  شنبه 4 تیر1390ساعت 18:22  توسط بهار  | 

آرامش میخواهم میدهی...

                 حرف میخواهم میزنی...

                                   سکوت میخواهم میکنی...

                                                          بهار میخواهم میاوری...

      دیگر این منم که لیاقت این همه خوبی را ندارم

                           منم که زندگیه زیبا را مسخره میکنم...

                                                 منم که...

                                                          این منم...

راست میگویی!!!

                  آدم ها لیاقت چیزهایی رو که دارن رو نمیدانند...

                                                     و وقتی میرود دلتنگش میشوند...

                                                                         این هم اضافه به بدی های من...

                                                                                         قدر نمیدانم...

                                                                                             من قدر همه چیز را نمیدانم..

                                                                                         

    

+ نوشته شده در  شنبه 4 تیر1390ساعت 11:11  توسط بهار  | 

امشب آسمون رعد و برق زد..

چند بار..فکر کنم اونم اعتراض داره میکنه...

یا نه..شاید اونم مثل من دلش گرفته..

امشب من و آسمون مثل همیم...با این فرق که اون هر وقت بخواد داد میزنه و از عصبانیت این موجوداته 

خاکی نمیترسه..اما من نه...میترسم...

به خاطره همین نمیتونم داد بزنم...نمیتونم گریه کنم..چون همه میگن چیه؟چی شده؟

تازه باهاشون حرف هم بزنم میخوان نصیحت کنن منو...

پس باید خفه بشم...بریزم توی خودم..انقدر که دوباره از یه جا بزنه بیرون...

منه بیشعور نمیفهمم..اینو شما آدم هایی که میفهمین،بفهمین...من نمیفهمم...

پس به من نگید که تو نمیفهمییییییی؟

راست گفتی اون روز،زندگی خیلی مسخره هست..

نمیدونم چرا این حرف رو برای خودم یه عبرت نمیکنم...

بازم دوباره کاری و میکنم که نمیخوام...

بازم دوباره حرفی میزنم که همیشه خودم رو به خاطره گفتنش لعنت میکنم..

اصلا من چرا هستم؟؟؟

نمیدونم...

شعارم برای همیشه همینه"هستم،ولی نیستم هر لحظه کنارت..!!!نیستم،اما هستم هر لحظه به یادت..."

 

 

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه 2 تیر1390ساعت 23:12  توسط بهار  | 

                       اگه بهت بگن فقط فردا زنده ای چی کار میکنی؟
+ نوشته شده در  جمعه 20 خرداد1390ساعت 22:17  توسط بهار  | 

نان را از من بگیر، اگر می خواهی،

هوا را از من بگیر، اما

خنده ات را نه.

از نبردی سخت باز میگردم

با چشمانی خسته

که دنیا را دیده است

بی هیچ دگرگونی،

اما خنده ات که رها می شود،

و پرواز کنان در آسمان مرا می جوید

تمامی درهای زندگی را

به رویم می گشاید.

 

بخند بر شب

بر روز، بر ماه

بخند بر پیچاپیچ این جاده ها ، بر این دخترکه کمرو

که دوستت دارد.

اما انگاه که چشم می گشایم و میبندم

آنگاه که پاهایم میروند و باز می گردند

نان را ، هوا را،

روشنی را، بهار را،

از من بگیر

اما خنده ات را هرگز

تا چشم از دنیا نبندم

+ نوشته شده در  جمعه 20 خرداد1390ساعت 17:27  توسط بهار  | 

این روزا حالم نسبت به همیشه عوض شده...

خوبم..

آرومم..

همه چیز زیباست...

رنگش ملایمه...یه رنگی که به نظرت آرامش بخشه..همون رو بیار تو ذهنت...آره همینه..همین رنگیه..

+ نوشته شده در  جمعه 20 خرداد1390ساعت 15:50  توسط بهار  | 

تو بگو بهار قشنگه،من میشم بهار تو

تو بگو بمون،من نمیرم از کنار تو

تو بگو منو نمیخوای دیگه خسته کردمت

گر چه سخته اما منم دور میشم از دیار تو

تو بگو سرده هوا،من میشم خورشید تو

تو بگو نا امیدی،منم میشم امید تو

تو بگو دلم گرفته از همه دورنگی ها

مشکی میشم،مظهر یه رنگی میشم واسه تو

تو بگو خدا کنه بارون بیاد از آسمون

به خدا میگم که گریه کنه برای تو

اگه غمگین بشی از دستم ناراحت بشی

میمیرم که تا ابد پاک بشم از خیال تو

+ نوشته شده در  جمعه 20 خرداد1390ساعت 15:35  توسط بهار  |